Jak omawia się lektury w TAK’u? Tak, żeby naprawdę je poczuć — nie tylko przeczytać, ale zrozumieć i przeżyć.

Zaczęło się na języku polskim: uczniowie wybrali swoje ulubione fragmenty i przyjrzeli się im z każdej strony. A potem… przenieśli akcję na plastykę. W ruch poszły torby płócienne i pisaki do tkanin, a wyobraźnia zrobiła resztę. Słowa zamieniły się w obrazy, emocje w kolory, a interpretacje w coś, co można… nosić na ramieniu.

Efekty? Wystarczy zajrzeć do szatni — tam lektury żyją własnym życiem. A najważniejsze: dzieci były tak pochłonięte pracą, że przerwa miała z nimi ciężką konkurencję.

Na koniec trzeba to powiedzieć wprost — ogromne brawa dla Pani Agaty Brosz za kreatywność! Takie łączenie języka polskiego z plastyką to nie przypadek, tylko świetny pomysł na naukę, która naprawdę zostaje w głowie (i na torbie).

Relację z tego wydarzenia możecie obejrzeć na naszym Facebook'u!