Integracja sensoryczna

Integracja sensoryczna

Prowadząca: Małgorzata Stefanowska 

Terminy: środa; godz. 11.30-13.00

Cena: wliczone w koszt czesnego

Plan zajęć dodatkowych »

Integracja sensoryczna to proces organizowania bodźców docierających do dziecka ze świata zewnętrznego, którego celem jest prawidłowa reakcja, służąca podtrzymaniu poczucia bezpieczeństwa. Zakłócenia w tym procesie mogą prowadzić do powstawanie trudności w funkcjonowaniu i zachowaniu dziecka. Terapia integracji sensorycznej ma na celu neutralizację tych zaburzeń rozwoju i ułatwienie prawidłowego funkcjonowania dziecka w świecie pełnym bodźców.

Dziecko to największy skarb, z chwilą narodzin chcemy podarować mu to wszystko, co sprawi, że będzie szczęśliwe. Każdy dzień jest dla nas rodziców wyzwaniem, aby sprostać oczekiwaniom wobec siebie jako rodziców i wobec swojego dziecka.

Będąc świadomymi rodzicami, chcąc wspierać rozwój poznawczy naszych dzieci, korzystamy z ogromnej propozycji dostępnych zajęć. Nierzadko, pomimo naszych najszczerszych starań, dzieci nie są w stanie w pełni z nich skorzystać. W naszym odczuciu są grymaśne, niespokojne, niezręczne czy wrażliwe i według naszej oceny ich zachowanie jest nieadekwatne do warunków, w których się znalazły.

Docierające do nas z otaczającego świata bodźce są odpowiednio organizowane, tak abyśmy mogli prawidłowo na nie zareagować i czuć się bezpiecznie. Jeśli wszystko funkcjonuje dobrze, proces ten zachodzi niejako automatycznie.

Nierzadko reakcja organizmu jest niespójna; dziecko ma problem z wykorzystaniem odebranej informacji do zaplanowania i wykonania działania; ma trudność do zmiany w zachowaniu w odpowiedzi na bieżące okoliczności; ma trudności w stopniowym rozwijaniu coraz bardziej złożonych umiejętności.

Pierwszą osobą, która opisała problemy sensoryczne jako wynik nieefektywnego przetwarzania neurologicznego, była terapeutka zajęciowa doktor A. Jean Ayres.

Proces integracji sensorycznej zaczyna się od pierwszych tygodni życia płodowego i najintensywniej przebiega do końca wieku przedszkolnego. A ponieważ jest procesem ciągłym, również dziecko stale powinno funkcjonować w bogatym w bodźce sensoryczne środowisku, aby umożliwić prawidłową pracę centralnego układu nerwowego.

W związku z powyższym, podczas terapii integracji sensorycznej dostarczamy układowi nerwowemu możliwie zróżnicowanych wrażeń, aby dać mu możliwość właściwej pracy, czyli prawidłowego odbierania, przetwarzania i odpowiedzi na bodźce płynące ze środowiska i ciała.

Terapia opiera się na diagnozie, w której określone są obszary, na które w czasie zajęć będziemy chcieli oddziaływać. W trakcie diagnozy przeprowadzany jest:

  • wywiad z rodzicem,
  • obserwacje swobodnego zachowania dziecka
  • próby Obserwacji Klinicznej Integracji Sensorycznej
  • testy Południowokalifornijskie SI
  • obserwację zachowania podczas proponowanych aktywności terapeutycznych.

Zaburzenia z zakresu integracji sensorycznej dzielimy na cztery kategorie:

  • zaburzenia modulacji sensorycznej
  • zaburzenia różnicowania sensorycznego
  • zburzenia posturalne i okoruchowe
  • zburzenia praksji (dyspraksja – kłopoty z planowaniem motorycznym) i koordynacji ruchowej

Kluczowym w terapii Integracji Sensorycznej nie jest wyuczanie zachowań czy konkretnych umiejętności. Ćwiczenia mają charakter aktywności ruchowej nakierowanej na stymulację zmysłów. Zadania stawia się na granicy możliwości dziecka, jednak tak by z wysiłkiem było ono w stanie je wykonać. Poprzez taki charakter zajęć dziecko zyskuje również poczucie własnej wartości oraz sprawstwa.

Terapia odbywa się w specjalnie wyposażonej sali z wykorzystaniem różnorodnych przyrządów i pomocy terapeutycznych, takich jak: platformy, hamaki, huśtawki, równoważnie, deskorolki, obciążniki, fakturowe pomoce sensoryczne, przyrządy do stymulacji wzrokowej, słuchowej oraz węchowej.

Postępy w terapii są monitorowane poprzez okresowo wykonywane testy i bieżącą obserwację zmian zachowania dziecka. Oto kilka objawów mogących stanowić wskazanie do przeprowadzenia badania z zakresu integracji sensorycznej:

  • dziecko unika huśtawek, zjeżdżalni, karuzeli lub nadmiernie poszukuje tego typu rozrywek
  • podczas dłuższego siedzenie ciężko mu utrzymać prosto głowę, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku itp.
  • często myli stronę prawą i lewą w obrębie własnego ciała, w otaczającej przestrzeni
  • potyka się, upada częściej niż rówieśnicy,
  • źle toleruje czesanie, mycie głowy, podczas mycia zębów miewa odruch wymiotny,
  • rzucanie i łapanie piłki jest dla niego trudne
  • ma kłopoty z samodzielnym ubieraniem się, zwłaszcza zapinaniem guzików, sznurowaniem butów
  • częściej niż inne dzieci w jego wieku odwraca znaki graficzne (cyfry, litery)
  • okazuje niepokój, gdy musi oderwać nogi od podłoża np. przy wchodzeniu na drabinę, na wysokie schody
  • ma obniżone napięcie mięśniowe, wady postawy,
  • dziecko sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy,
  • jest nadmiernie ruchliwe, nie może usiedzieć w jednym miejscu,
  • trudno się koncentruje a łatwo rozprasza,
  • w nowym miejscu dziecko czuje się zagubione, potrzebuje dużo czasu aby zdobyć orientację w otoczeniu,
  • często chodzi na palcach,
  • nawet drobne urazy wywołują gwałtowną reakcję i nadmierne narzekania,
  • nieumyślnie wchodzi w lub wpada na ściany, meble, inne dzieci,
  • często zdarzają mu się „przykre przygody” tj. rozlanie soku, rozsypanie cukru;

BĄDŹMY W KONTAKCIE

BĄDŹMY W KONTAKCIE
Dyrektor: +48 735 922 111
Nauczycielki: +48 600 089 885


ul. Barlickiego 5, 45-082 Opole
Google+
Nr konta Zespołu Szkół TAK: 90 1050 1504 1000 0022 5280 3859
Nr konta Przedszkola TAK: 39 1050 1504 1000 0023 5556 6189
© 2017 Zespół Szkół TAK. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt i wykonanie: Komunikator PR